Pups

Pagina’s over onze pups

Pups Luna 2008

Luna’s F-nest geboren 28 maart 2008

 

“Goed werk heeft tijd nodig” heeft Elliot, Dirk Digger of Briddy’s Home, waarschijnlijk gedacht. Luna wilde meteen wel van bil, maar Elliot was een beetje overrompeld door al dat gehuppel van ons slettebakje tijdens hun eerste ontmoeting. Hij vond het gewoon  een beetje te veel van het goede: Dat doé je toch niet als je elkaar pas net kent!

Maar ook de volgende dag was Elliot er nog niet over uit. Er werd wel wat gerommeld, maar niet fanatiek. Dit tot grote teleurstelling van Luna en natuurlijk mijzelf. Uiteindelijk hebben ze een nieuw afspraakje gemaakt, hier bij Luna thuis. Hij mocht een nachtje blijven slapen. Waarschijnlijk gaf dat hem net even het zetje en zelfvertrouwen dat hij nodig had.

Negen weken later op 28 maart volgde in tegenstelling tot Luna’s voorgaande nestjes een erg moeizame bevalling. Eén van de pups lag dwars voor het geboortekanaal waardoor het hele zaakje opgehouden werd. Er was geen andere uitweg dan een keizersnede. Twee pups hebben het helaas niet gered, zij hebben waarschijnlijk te lang zonder zuurstof gezeten. Uiteindelijk hadden we twee blue and tan teefjes, een grizzle and tan teefje en een grizzle and tan reutje over die het alle vier prima deden.

En het allerbelangrijkste: onze lieve Luna had de zware ingreep goed doorstaan. Wat waren we trots op haar!!!

 

Pups Dunyah 2019

Dunyah’s P-nest geboren 5 december 2019

 

Voor het derde nestje van Dunyah waren we weer op bezoek bij Yvon Houwen, maar deze keer voor de Australische Langrigg the Original roepnaam Levi. Een wat kleiner ventje met een super lief karakter. De dekking verliep wat soepeler dan de dekking voor het eerste nestje met Ticho. Misschien was Duun wel bang dat we haar weer alleen in Limburg achter zouden laten en dacht ze dat ze er op deze manier maar beter snel af kon zijn.  

De bevalling verliep helaas wat minder soepel. Vroeg in de avond op 4 december werd Dunyah erg onrustig. Ze had duidelijk transportweeën, maar de persweeën bleven uit. Ze wilde ook niet in de werpkist, maar bleef de hele tijd bij de deur richting de gang staan. Wilbert had avonddienst, dus ik had hem gevraagd naar huis te komen, in de hoop dat Dunyah dan rustig zou worden en gewoon ergens zou gaan liggen. Maar ook toen hij thuis was bleef ze midden in de woonkamer staan. 

Toen er twee uur later een vruchtblaas te zien was en nog steeds geen persweeën, terwijl ze daar zo stond, vond ik het genoeg geweest en hebben we de hulp van dierenkliniek den heuvel ingeschakeld. Uiteindelijk heeft Isha de 6 zwarte pietjes gehaald middel keizersnede en heeft Dunyah daarna de zorg voor deze vrolijke bende weer trouw op haar genomen. Omdat dit de tweede keizersnede voor haar was hebben we haar een aantal maanden later laten steriliseren. Dit betekent echter ook dat er voorlopig geen beaglenestjes meer zijn van onze kennel en daar heb ik toch wel een beetje buikpijn van. Want wat hebben die kleine clowns ons ontzettend veel plezier gebracht. Maar wat niet is, kan natuurlijk altijd wel nog een keer komen.

 

Pups Dunyah 2018

Dunyah’s M-nest geboren 16 april 2018

 

Het Tweede nestje van Dunyah was het gevolg van een paar dagen lekker carnavallen met de prachtige kampioensreu en cruftswinnaar  Sam I Am From Elly’s Pack van Elly Vervoort.

Na een aantal slapeloze nachten met aan de ene kant Wilbert luid snurkend en de andere kant ons varkentje Duuntje, die daar niet voor onder deed, leek het dan zondag 15 april eindelijk de goede kant op te gaan. Dunyah’s temperatuur was in de ochtend al een hele graad gezakt naar 36.5 en zou die dag zelfs nog verder door zakken naar 35.9. En ja hoor, rond twee uur ’s nachts, in de nacht van zondag op maandag 16 april, begonnen de eerste weeën.

Al snel volgde ook de eerste persweeën en was de eerste vruchtblaas zichtbaar. Net als bij het eerste nest had ze ontzettend veel moeite om de eerste pup eruit te krijgen, maar in tegenstelling tot de vorige keer lukte het nu gelukkig wel. Net toen ik op het punt stond om onze hulplijn in te schakelen, omdat er ondanks het krachtig persen van Dunyah geen vooruitgang in leek te zitten, schoot de pup die al bijna een uur in het geboortekanaal vast zat ineens een stuk verder door. Kort daarna werd een pracht tricolor reutje van 382 gram geboren!

Al vlot daarna volgde nummer twee, eveneens een tricolor reutje, maar daarna vond Duun het even tijd voor een klein tukkie om bij te tanken. Na een uurtje ging ze weer verder en volgde er vlot achter elkaar drie tricolor teefjes.

Daar lag de lang verwachte vijfling die we op de echo hadden gezien, maar al gauw zag ik dat er aan weerskanten nog een kleine verrassing zat. Ze moest er heel hard voor werken en zat op het laatst echt helemaal stuk, maar daar kwamen nog twee prachtige tricolor bonus-puppyreutjes om de hoek kijken!

Zo trots op Dunyah, wat een geweldige mama ben je toch!

 

Pups Dunyah 2016

Dunyah’s L-nest geboren 24 september 2016

 

Voor ons aller eerste beagle nestje hadden wij een date voor Dunyah geregeld met de knappe Spaanse Kampioen Altajara Look But Don”t Touch van Yvon Houwen. Nou en of er aan elkaar werd gezeten….

Negen weken later zaten we volop te dollen over wie de eindstrijd zou winnen met ons buufke Steffie, die al een week in het ziekenhuis lag in verband met de naderende geboorte van Leentje. Maar het leek er toch op dat Dunyah het zou gaan winnen.

Vrijdagochtend 23 september om 10 uur was de temperatuur gezakt naar 36.4°C. Na samen nog lekker een dagje livestream gekeken te hebben van het WK Agility in Zaragoza, begon Duuntje rond de klok van zessen ineens onrustig te worden en al hijgend wat kuilen te graven in de tuin. Een paar uur later, om half 12 waren de eerste persweeën te zien. Ze deed erg haar best met persen, maar ik kreeg het gevoel dat er ergens iets niet mee werkte.

Op den duur voelde ik dat er een pup alleen met het hoofd in het geboorte kanaal zat. De schouders konden er niet door en ik voelde helemaal geen ruimte om dat voor elkaar te gaan krijgen. Bovendien was het vlies intussen geknapt, dus hop midden in de nacht naar Dierenkliniek den Heuvel, waar Charlie ons al op stond te wachten na ons telefoontje. Charlie bevestigde mijn bevindingen en even later lag Dunyah op de operatiekamer. In een rap tempo werden de pups gehaald, die echt wat hulp nodig hadden om op gang te komen. Wilbert en ik stonden als een gek te wrijven, schudden en wisselbaden te geven, en één voor één kwamen de pups goed op gang. De pup die in het geboortekanaal vast had gezeten zag er maar levenloos uit. Charlie adviseerde dan ook om haar maar even aan de kant te leggen en eerst met de rest aan de slag te gaan. Maar ik kon het niet aanzien, dus lekker eigenwijs met deze breedbekkikker aan de slag. En ja hoor, na goed uitzuigen, stevig wrijven en wat wisselbaden ging ook deze dame gillen.

Uiteindelijk gingen we met vijf meiden en één jongen, allen gezonde tricolors met gewichten van 368 tot maar liefst 435 gram weer naar huis. Zo trots op Duuntje die nadat ze weer helemaal goed was bijgekomen, meteen voor haar kroost zorgde alsof ze nooit anders had gedaan. Zo toegewijd dat ze zelfs niet de nieuwsgierige bruintjes tolereerde in haar puppyren, behalve dan de kleine Tári die altijd wel een potje kan breken bij Duun.

 

Pups Gauri 2016

Gauri’s J-nest geboren 30 maart 2016

 

In de hoop nog een keer zo’n geweldig leuke meerling als in 2013 te mogen verwelkomen in onze kraamkamer en een waardig teefje eraan over te houden om onze lijn in de toekomst voort te zetten, hadden we voor het laatste nestje van Gauri besloten wederom voor de knappe vader van onze zeven dwergen te gaan, Linmarrick Djolly Djumper.

Gauri was zo gek als een ui toen ze haar lover weer ontmoette. En wat hebben we tijdens hun tweede afspraakje op woensdag 27 januari toch smakelijk moeten lachen om het blij verraste smoelwerk van Gauri toen Chummy ineens achter haar stond, terwijl zij hem al piepend van opwinding met de staart opzij op stond te wachten bij de verkeerde deur . Je zou bijna denken dat er echte liefde in het spel was…

Negen weken later op 30 maart 2016, nadat ik al een paar dagen ongeduldig de pups eruit had zitten kijken, heeft Gauri zes gezonde pupjes mogen krijgen. Na de geboorte van de eerste drie reuen, begon ik me wel enigzins zorgen te maken of er nog überhaupt wel een puppenkind voor ons zelf bij zou zijn. Gelukkig dienden zich kort daarna ook nog drie meiden aan. Echt zo trots op onze kleine meid dat ze het deze keer helemaal op eigen houtje heeft gedaan. Wat ben je een geweldige mama Gautje!